Οι υποψήφιοι, σύμφωνα με την άποψη που επικρατεί στην κοινή γνώμη, απέτυχαν να δώσουν πειστικές απαντήσεις. Η δε διαδικασία ήταν ελλιπής και σε καμία περίπτωση δεν επέτρεψε στους δημοσιογράφους να αναπτύξουν σε βάθος τις ιδέες και τις προτάσεις τους, παρά μόνον να τις παραθέτουν ονομαστικά, σε σημειακή μορφή (bullet points). Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο ζήτημα, πέραν της διαδικασίας, που θα ήταν καλό να τεθεί ως μέρος της όλης συζήτησης που διεξάγεται γύρω από την τηλεμαχία: Η αντιμετώπιση της οποίας έτυχαν οι υποψήφιοι από τους δημοσιογράφους.

Είναι δεδομένη η εκτίμηση στα πρόσωπα των σεβαστών και έμπειρων δημοσιογράφων που συνέστησαν το πάνελ. Εν τούτοις, η δημοσιογραφική στρατηγική την οποία ακολούθησαν ήταν, κατ’ εμέ, λανθασμένη, αν και εμφανώς επηρεασμένη από την περιοριστική λογική της αντίστροφης μέτρησης. Και αυτό για δύο λόγους: 1. Με τις ερωτήσεις που υπέβαλλαν στους υποψήφιους, οι δημοσιογράφοι εισήγαγαν στη συζήτηση το στοιχείο της συνθηματολογίας, γεγονός που εξωθούσε τους υποψήφιους σε αντίστοιχη νοοτροπία. Με άλλα λόγια, υπέβαλλαν ερωτήσεις οι οποίες έχουν καθιερωθεί ως τα «αδύνατα σημεία» των υποψηφίων, σε μια προσπάθεια να τους «πιάσουν το πόδι». Ως αποτέλεσμα, οι υποψήφιοι είτε απαντούσαν επαναλαμβάνοντας την απάντηση που έχουν προετοιμαστεί να δώσουν καθ’ ότι περίμεναν να τους υποβληθούν οι συγκεκριμένες ερωτήσεις, είτε ξεγλιστρούσαν με γενικότητες, αποφεύγοντας να απαντήσουν επί της ουσίας. 2. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι δημοσιογράφοι επαναλάμβαναν ξανά και ξανά τις ίδιες ερωτήσεις στους υποψήφιους, θυσιάζοντας άδικα τον πολύτιμο τηλεοπτικό χρόνο και εξωθώντας τους υποψήφιους σε κουραστικές επαναλήψεις.

Η μόνη περίπτωση να βοηθηθούν οι πολίτες στο να εξαγάγουν συμπεράσματα μέσα από τις τηλεμαχίες είναι να υπάρχει ουσιώδης χρόνος για ανάλυση των προτάσεων και των απόψεων των υποψηφίων, χωρίς τη δαμόκλειο σπάθη του χρονομέτρου. Επίσης, οι δημοσιογράφοι θα πρέπει να προετοιμάζονται σε όσο το δυνατό μεγαλύτερο βάθος και να είναι έτοιμοι για όσο το δυνατό περισσότερα εναλλακτικά σενάρια ερωτήσεων. Βέβαια η προοπτική αυτή έχει όρια καθ’ ότι δεν είναι δυνατόν οι δημοσιογράφοι να έχουν άριστη γνώση ολόκληρου του εύρους των θεμάτων με τα οποία ασχολούνται.

Ως μια εναλλακτική πηγή μελέτης των θέσεων και της ποιότητας των υποψηφίων συνιστώ ανεπιφύλακτα τις εξειδικευμένες συνεντεύξεις που έλαβαν τα μέλη της δεξαμενής σκέψεις Θουκυδίδης από τέσσερις υποψήφιους (Ν. Αναστασιάδης, Γ. Λιλλήκας, Π. Αντωνιάδου, Μ. Α. Στυλιανού) το Σάββατο, 12/1. Οι συνεντεύξεις αυτές, οι οποίες είναι διαθέσιμες στην ιστοσελίδα της δεξαμενής σκέψης (www.thoukidides.com) λήφθηκαν από έξι επιστήμονες σε έξι διαφορετικές θεματικές ενότητες (πολιτειακοί θεσμοί, οικονομία, ενέργεια, κυπριακό, παιδεία, υγεία) και, στο πλαίσιο αυτό, ο κάθε υποψήφιος είχε μία ώρα και τριάντα λεπτά στη διάθεσή του για να εμβαθύνει επί των εξειδικευμένων ερωτήσεων που δέχτηκε. Μέσα από αυτές τις συνεντεύξεις, οι υποψήφιοι έβγαλαν μια εικόνα πολύ διαφορετική και πολύ πιο ενδεικτική από εκείνη που είδαμε στην πρόσφατη τηλεμαχία με τα περιοριστικά χρονικά όρια και τις επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις.

 

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα livenews.com.cy, 25/01/2013

Σχόλια

Σχόλια